Sol-Angel and the Hadley St. Dreams is het tweede studioalbum van de Amerikaanse zangeres en songwriter Solange, uitgebracht in 2008 via Geffen Records. Dit album markeerde een significante artistieke evolutie voor Solange, die zich liet inspireren door de iconische Motown-sound van de jaren zestig en zeventig.
Het album vertegenwoordigt een duidelijke afwijking van de dance-pop R&B van haar debuutalbum Solo Star uit 2002. In plaats daarvan creëerde Solange een ambitieus en eclectisch geluid dat elementen van vintage soul, downbeat en elektronische muziek combineert. Deze unieke muzikale mix ontstond door haar reizen naar Europa, waar ze zich verdiepte in verschillende elektronische genres die ze vervolgens verweven met haar liefde voor klassieke soul.
Voor de productie werkte Solange samen met een indrukwekkende lijst van producers en songwriters, waaronder Jack Splash, CeeLo Green, Mark Ronson, Pharrell Williams en Lamont Dozier, die bekend was van het legendarische Motown-trio Holland-Dozier-Holland. Ook werkten artiesten als Thievery Corporation en Bilal mee aan het project.
Het album werd specifiek gericht op een intellectuele en alternatieve doelgroep, zoals haar platenlabel het omschreef. Deze marketingstrategie weerspiegelde Sologes ambitie om een meer artistiek en conceptueel werk te creëren dat haar groei als muzikante zou tonen.
Commercieel gezien presteerde het album respectabel door te debuteren op nummer negen in de Billboard 200 en uiteindelijk 138.000 exemplaren te verkopen in de Verenigde Staten. Kritisch werd Sol-Angel and the Hadley St. Dreams goed ontvangen, waarbij recensenten het werk prezen om zijn ambitie, eigenaardigheid en intelligente compositie. Het album wordt beschouwd als een belangrijk moment in Sologes artistieke ontwikkeling en haar eerste echte showcase van haar creatieve visie.