Het album werd opgenomen tijdens twee sessies in Manhattan Towers, waarbij de informele en feestelijke sfeer sterk naar voren komt in zowel het groepsspel als de individuele solo's. House Party balanceert soepel tussen bebop, blues en jazzstandards en laat de creatieve vrijheid van de musici volop horen. Smiths onuitputtelijke ritmische energie en het expressieve karakter van het orgel vormen de drijvende kracht, waardoor het album geldt als een overtuigend voorbeeld van zijn invloedrijke bijdrage aan het jazzgenre van de late jaren vijftig